• Home
  • Dla rodzica
  • Kodeks rodzica

Kodeks rodzica

Drogi rodzicu jest to dla nas ogromny zaszczyt, że obdarzyłeś nas zaufaniem i chcesz powierzyć szkolenie Twojego dziecka naszym instruktorom w klubie Hajime. Dołożymy wszelkich starań w zapewnieniu Twoim dzieciom radości z uprawiania karate i rozwijania ich talentu. Niemniej jesteś niezbędnym elementem tego procesu. Dobre relacje oraz ustalenie wartości w TRIADZIE: zawodnik/rodzic trener to podstawa zdrowej owocnej współpracy. Kodeks ma na celu wprowadzenie standardów tak aby umożliwić Wam bycie najlepszymi ,,sportowo -karateckimi’’ rodzicami a nam uważnymi otwartymi trenerami/sensei.

Dekalog Rodzica: 

  1. „Nie jest ważna przegrana czy wygrana, ale doskonalenie samego siebie.” M.OYAMA Wynik nie jest najważniejszy. Nie pytaj dziecka, które miejsce zajął i czy z wyróżnieniem zdał egzamin ale jakie ma samopoczucie i jak ocenia swoje występy i progres na macie. Motywuj go do dalszych treningów, oraz daj mu odczuć, że podzielasz jego pasje.
  2. „Prawdziwy zwycięzcami są ci, którzy zwyciężają w pojedynkach dnia codziennego .’’M.OYAMA Wspieraj dziecko, kiedy nie ma sukcesów. Jeśli przegrywa kochaj swoje dziecko zawsze tak samo. Przypominaj dziecku, że jutro też jest dzień i niezależnie od jego porażek świat się nie zawali. Porażki są bardzo ważnym elementem procesu szkolenia, uczą szacunku do innych, pokory i skromności. Traktuj je jako element nieodzowny w kształtowaniu mistrza.
  3. ,,Droga Karate zaczyna się i kończy na uprzejmości. Bądź zatem należycie szczery i uprzejmy cały czas’’ M. Oyama . Nie wyolbrzymiaj zbytnio sukcesów swojego dziecka. Po zwycięstwie sam będzie znał swoją wartość. Daj dziecku uśmiech na znak zadowolenia z jego poczynań to w zupełności wystarczy. Z wygranych trzeba się cieszyć, ale nie podkreślaj, że są najważniejsze. Powtarzaj mu zasadę „2xM” – Możesz wygrać, ale nie Musisz.
  4. ”Droga Budo zaczyna się po 1000 dniach i staje się opanowana po 10.000 dniach treningów’’ M.Oyama. Nie uzależniaj dziecka od siebie, pozostaw mu miejsce na samodzielność. Dotyczy to zarówno podejmowania decyzji na macie jak i poza nią np. pakowania plecaka na trening, przygotowanie bidonu, ubieranie kimona a zwłaszcza wiązanie pasa.
  5. ”W drodze Budo samoobserwacja daje mądrość. Zawsze przypatruj się swoim akcjom jako możliwości samodoskonalenia się.’’ M.Oyama. Nie stresuj dziecka dodatkowo swoja nieustanną obecnością w dojo/Sali treningowej. Ciągłe kontrolowanie swojej pociechy, a w szczególności na zajęciach, które mają na celu zapomnienie przez 1h o codzienności, nie jest wskazane.
  6. ,,Istota i cel Budo są uniwersalne’’ M.Oyama. Twoje dziecko ma prawo trenować, ale zawsze ma prawo zrezygnować ze sportu. To ma być jego suwerenna decyzja. Zawsze możesz doradzić, ale nigdy nie naciskaj.
  7. ,,Staraj się widzieć siebie takiego jakim jesteś, zawsze dopatruj się dobra w uczynkach innych’’ M. Oyama. Nie krytykuj, przy dziecku, decyzji sensei/instruktora/trenera, nie podważaj jego autorytetu, nie ingeruj w jego trening, nie podpowiadaj i nie instruuj, nie sędziuj i nie osądzaj, nie wtrącaj się w strategię planowaną przez trenera. Miej do trenera zaufanie. Każdy trener wie, co dla Twojego dziecka jest najlepsze i właściwe. Pamiętaj, że dziecko w domu a w grupie, to dwie inne osoby. Ty patrzysz przez pryzmat dziecka w domu, a trener dziecka w grupie – istotna różnica.
  8. Ludzkie życie nabiera blasku i siły tylko wtedy, kiedy się je poleruje i utwardza. Jeśli rozmawiasz z dzieckiem o sporcie i analizujesz jego ewentualne postępy, nigdy nie porównuj jego osiągnięć do innych kolegów. Nie wzbudzaj w dziecku poczucia zazdrości i zawiści w stosunku do rywali.
  9. Nie realizuj własnych, niespełnionych ambicji kosztem swojego dziecka. Pozwól, aby sport należał tylko do niego, aby nie był czymś, czego chcą tylko rodzice. Daj możliwość dziecku zrozumieć wartość systematycznej pracy nad samodoskonaleniem i daj szansę realizowania się przez sport. Nie obiecuj mu nagród za treningi. Kształtuj w nim wewnętrzną motywację. ,,Wszystkie egoistyczne żądze powinny być spalone w łagodzących płomieniach ciężkiego treningu.’’ M.Oyama
  10. Jeśli masz wątpliwości albo pytania zawsze możesz poprosić sensei/instruktora o rozmowę, najlepiej w dzień, kiedy nie ma treningu, unikniecie pośpiechu. Zawsze najważniejszy jest dialog.